En kapsamlı NFC tag rehberi: her çip, ne işe yarar ve onu ne okur

Bir paket NFC tag’in ilanını açıyorsun. “NFC 213” yazıyor, ya da “NTAG215 uyumlu”, ya da sadece “1K NFC kart, tüm telefonlarla çalışır”. Tek bir şey öğrenmek istiyorsun: aklımdaki işi görür mü? İlan bunu söyleyemiyor, çünkü onu yazan kişi de bilmiyor.

Yıllardır NFC.cool Tools uygulamasını geliştiriyorum. Uygulamanın her okutmadaki ilk işi tam olarak bu soruyu yanıtlamak: bu hangi çip ve ne yapabilir? Yalnızca tanımlama kodu, yedi üreticiden altmış civarında ürünü tanıyor ve her biri o listeye, biri onu telefona yaklaştırdığında ilanda vaat edilen gibi davranmadığı için girdi. Bu rehber, o kodu yazarken keşke elimde olsaydı dediğim başvuru kaynağı. Bilerek uzun. Kısa sürümünü istiyorsan NFC tag’lere yeni başlayanlar rehberi iyi bir başlangıç; o da ayrıntı için buraya bağlantı veriyor.

Tablolardan önce aklında olsun diye tek cümlelik özet: en iyi NFC tag diye bir şey yok, yalnızca işe uygun çip var. İşi de üç şey belirliyor: ne kadar veri saklaman gerektiği, kimi dışarıda tutman gerektiği ve onu neyin okuyabilmesi gerektiği.

Bu rehber nasıl kullanılır

Bu rehberdeki her rakam bir üreticinin veri sayfasından, Apple’ın ya da Google’ın platform belgelerinden veya kendi uygulamamın kodundan geliyor; kaynaklar en sonda listeli. Bir çip masama geldiyse bunu “Kendi deneyimim” notunda söylüyorum. Gelmediyse onu da söylüyorum: egzotik parçalar veri sayfalarından geliyor ve veri sayfası bir ölçüm değil, bir vaattir.

Burada bulamayacağın iki şey var: ilk tag’ini adım adım yazma anlatımı (o yazma rehberinde) ve ayrı bir yazısı olan NTAG 424 DNA’nın bütün hikayesi.

• NFC tag fiziksel olarak nedir

• Kısaltma çorbası: standartlar, Forum tipleri ve NFC olmayanlar

• Veri sayfası ya da ilan nasıl okunur

• NDEF ve bir tag’e gerçekte ne sığar

• Bellek haritaları: çipte ne nerede

• Karar tablosu

• Aile aile çipler

• Form faktörleri ve okuma mesafesi

• Hangi cihaz neyi okur

• NFC.cool Tools her çiple ne yapıyor

• Kazıklanmadan tag almak

• Bütün katalog tek tabloda

• En çok aranan karşılaştırmalar

• Sık sorulan sorular

• Terimler sözlüğü

• Kaynaklar ve ek okumalar

NFC tag fiziksel olarak nedir

NFC tag, birbirine yapıştırılmış üç parçadan oluşur: kum tanesi büyüklüğünde bir çip, birkaç tur kazınmış alüminyum ya da bakırdan oluşan bir anten ve bunları taşıyan bir taban malzemesi. Taban; kağıt etiket, PET inlay, PVC kart ya da cam kapsül olabilir. Çipin pili yok. Gücünü telefondan alıyor.

Bunun yolu endüktif kuplaj. Telefonun anteni, saniyede 13,56 milyon kez yön değiştiren bir manyetik alan üreten bobin. Bu alana ikinci bir bobin getirdiğinde onda akım indüklenir; kablosuz şarj cihazıyla aynı ilke, yalnızca gücün çok küçük bir kesriyle. Tag’in çipi bu indüklenen akımla yaşıyor. Veri geri gönderirken kendi başına hiçbir şey yayınlamıyor: anteninin üzerindeki bir yükü açıp kapatıyor, telefonun bobini de bunu kendi alanındaki minik bir değişim olarak hissediyor. Bu numaranın adı yük modülasyonu. Bütün işi telefonun yapmasının ve tag’in sekiz sente mal olabilmesinin nedeni bu.

Menzilin neden bu kadar olduğu da buradan geliyor. Küçük bir bobinin alanı mesafenin küpüyle zayıflar; bir santimetrede kusursuz okunan tag on santimetrede hiçbir şey almaz. Bunu mum gibi düşünüyorum: yakınsan ışığında kitap okursun, odanın öbür ucundan ise ne kadar gözünü kısarsan kıs işe yaramaz. NFC Forum’un kendi tanımı “tipik olarak 2 cm’ye kadar” bir menzilden söz ediyor, Android’in belgeleri “4 cm ya da daha az” diyor, NXP’nin veri sayfaları ise “alan gücüne ve anten geometrisine bağlı olarak 100 mm’ye kadar”. Üçü de doğru. Telefonda karşılaşacağın rakam ilk ikisi; 100 mm ise çipin büyük bir okuyucu ve büyük bir antenle yapabildiği.

Veri hızları mütevazı, çünkü daha fazlasına gerek yok. Type A ya da Type B tag 106 kbit/s ile konuşur; hızlı çipler ilk el sıkışmadan sonra 212, 424 ya da 848 kbit/s üzerinde anlaşır. FeliCa 212 ya da 424’te çalışır. Uzun menzilli aile olan ISO 15693 normal modunda 26,48 kbit/s ile daha da yavaştır, çünkü telefondan değil, bir metre ötedeki depo kapısı okuyucusundan okunmak için tasarlandı. NTAG216’nın 888 baytının tam dökümü her durumda saniyenin küçük bir kesrinde biter.

Kısaltma çorbası: standartlar, Forum tipleri ve NFC olmayanlar

Her ilan üç adlandırma sistemini birbirine karıştırır: radyoyu tanımlayan ISO standartları, verinin nasıl yerleştirildiğini tanımlayan NFC Forum tag tipleri ve üreticilerin ürün adları. Harita şöyle.

Standartlar

NFC Forum tag tipleri

NFC Forum çip tasarlamadı. Zaten var olan çiplere NDEF mesajı (her telefonun anladığı kapsayıcı biçim) saklamak için beş tarif yazdı. “Tip 2 tag” bunu anlatır: bir çipi değil, bir yerleşim düzenini.

Listede bilerek yer almayan iki şey var. MIFARE Classic bir Forum tag tipi bile değil; Classic üzerinde NDEF, NXP’nin tanımladığı bir eşleme. Android bunu bazı telefonlarda destekliyor, iOS ise hiçbirinde. Ayrıca Forum tarifleri güvenlik hakkında hiçbir şey söylemez. Tip 2 tag düz bir NTAG213 de olabilir, AES-128 kimlik doğrulamalı bir NTAG 224 DNA da; Tip 4 tag çıplak bir ST25TA02K da olabilir, bir banka kartı da. Tip, NDEF mesajının nasıl saklandığını söyler, ona kimin erişebildiğini değil.

NFC tag olmayanlar

Aldığım “telefonum bunu neden okumuyor” mesajlarının yarısı aslında hiç NFC olmayan şeyler hakkında. Telefonun NFC bobini 13,56 MHz’e ayarlı ve yukarıdaki protokolleri konuşuyor. Geri kalan her şey, ne kadar tag’e benzerse benzesin, ona görünmez.

Asıl can sıkan 125 kHz’lik kart. Kapıdaki okuyucuya uyuyor, içinde bobin olan plastik bir kart ve asla bir telefonla konuşmayacak. iPhone’un site kapısını neden açamadığını ayrıca yazdım, çünkü dürüst yanıt donanımda yatıyor.

Veri sayfası ya da ilan nasıl okunur

Veri sayfasının ilk sayfasında ihtiyacın olan bütün rakamlar var, iyi bir ilan da bunları aynen aktarır. Her birinin ne anlama geldiği ve hangilerinin yalan söylediği aşağıda.

Kullanıcı belleği ve toplam bellek

Her çipte kullanabileceğinden fazla EEPROM var. NTAG213’te toplam 180 bayt var ve bunun 144’ü senin; kalan 36 bayt UID’yi, kilit bitlerini, yetenek kapsayıcısını ve yapılandırma sayfalarını tutuyor. MIFARE Classic 1K’da 1024 bayt var ve 752’si veri, çünkü her sektör bloklarından birini anahtarlarına veriyor. İlanlar hangisi büyükse onu yazar. Önemli olan rakam kullanıcı belleği ve o bile NDEF mesajına sığan miktar değil; o da sonraki bölümün konusu.

UID

Benzersiz tanımlayıcı fabrikada çipe yakılır ve değiştirilemez; tabii onu değiştirmek için yapılmış klonlar hariç. Üç uzunluk var:

Üretici kodu ISO/IEC 7816-6 kaydından gelir ve bir ilanı dürüstçe sınamanın en hızlı yolu. “Orijinal NXP” diye satılan tag 1D bildiriyorsa onu Fudan üretmiştir.

ATQA, SAK ve GET_VERSION: okuyucu çipleri nasıl ayırt eder

Type A çip telefona yanıt verirken iki küçük değer gönderir: ATQA ve SAK. Okuyucular, benim uygulamam da dahil, çipleri ailelere ayırmak için SAK’ı kullanır, çünkü SAK bitleri çipin ISO-DEP konuşup konuşmadığını ve hangi geniş aileye ait olduğunu söyler. NXP’nin kendi tanımlama notu kalın harflerle ATQA’nın hiçbir şey için kullanılmamasını söylüyor, çünkü çakışıyor ve yanıltıyor. Ben de bunun doğru olduğunu gördüm.

Her NTAG ve her Ultralight SAK 00 yanıtı verdiği için NTAG213’ü NTAG216’dan ve Ultralight EV1’den ayırmak bir komut daha gerektirir: GET_VERSION. Sekiz bayt döndürür ve işi bunlardan üçü görür. 2. bayt ürün tipi (03 Ultralight, 04 NTAG, 07 NTAG I2C, 01 DESFire, 02 Plus, 08 DESFire Light), 4. bayt nesil, 6. bayt ise depolama boyutunu kodlar. NFC.cool neye baktığını böyle anlıyor; Amiibo okuyan bir konsolun tag’e sorduğu ilk şey de bu.

GET_VERSION’ı olmayan çipler de var: orijinal Ultralight, Ultralight C ve eski NTAG203’te hiç olmadı, klonların çoğunda da yok. Bu yokluk başlı başına bir parmak izi.

Dayanıklılık, veri saklama, sıcaklık

İlanların neredeyse hiç yazmadığı, veri sayfalarının ise her zaman yazdığı üç rakam bunlar.

• Yazma dayanıklılığı, bir baytın kaç kez yeniden yazılabildiğidir. Güncel her çip için taban 100.000 döngü; Classic dönemi çipler ve orijinal Ultralight 10.000 döngüye göre derecelendirilmiş. DESFire EV3 ve ST25DV ailesinde tipik değer 1.000.000.

• Veri saklama süresi, baytların güç olmadan ne kadar dayandığıdır. Eski standart 10 yıl; NXP, NTAG 424 DNA ve ICODE SLIX ailesi için 50 yıl veriyor, ST ise ST25TA Tip 4 çipleri için 200 yıl. Saklama süresi oda sıcaklığı için belirtilir; ısı onu kısaltır.

• Çalışma sıcaklığı NXP’nin çoğu tüketici çipinde -25 ile +70 °C, ST ve EM parçalarında -40 ile +85 °C, ICODE 3’te 105 °C’ye kadar. Sınırı genellikle çip koymaz; yapışkan ve taban malzemesi koyar.

Güvenlik merdiveni

İlanın en çok yalan söyleyen kısmı burası. “Şifreli”, “güvenli”, “kopyalanamaz” gibi sözler, tek koruması açık metin olarak gönderilen 32 bitlik parola olan tag’lerin üstüne basılıyor. Merdiven aşağıdan yukarıya şöyle ve bu rehberdeki her çip bir basamakta duruyor.

İki özellik merdivenin üstünde değil, yanında durur. Orijinallik imzası, üreticinin UID üzerine yazdığı ve okuyucunun çipin NXP’den ya da ST’den geldiğini kontrol etmesini sağlayan dijital imza. Kopyalamayı engellemez, çünkü klon kopyalanmış bir imza taşıyabilir; NXP bunu kendi uygulama notunda söylüyor. Sayaçlar ise (NTAG213/215/216’da 24 bitlik okuma sayacı, Ultralight EV1’de üç tek yönlü sayaç, SLIX2’de 16 bitlik yazma sayacı) bir SUN mesajına katılmadıkça güvenlik için değil, kullanım senaryoları için var.

NDEF ve bir tag’e gerçekte ne sığar

NDEF (NFC Data Exchange Format) zarftır. Telefon tag’den “bir URL” okumaz; URI kaydı içeren bir NDEF mesajı okur ve zarfın da bir ağırlığı vardır. “Bağlantım NTAG213’e sığar mı” sorusunu bu ağırlığı bilerek yanıtlarsın.

Kayıt

Her kayıt bir bayrak baytıyla başlar (mesaj başı, mesaj sonu, kısa kayıt ve üç bitlik tip adı biçimi). Ardından tipin uzunluğu, yükün uzunluğu (yük 256 bayttan kısaysa bir bayt, değilse dört bayt), tipin kendisi ve yük gelir. Yani kısa bir URL kaydı, bağlantının ilk baytından önce 4 baytlık başlık harcar.

URI kaydının tek zekice yanı önek baytı. https:// yazmak yerine ilk yük baytı yaygın bir önekin kodudur, telefon da öneki geri yerine koyar.

Yani https://nfc.cool/, 04 baytı ve ardından nfc.cool/ olarak saklanır: on yedi karakterlik URL için dokuz baytlık yük. NXP’nin kendi NTAG 5 veri sayfası örnek olarak D1 01 0C 55 01 ve ardından nxp.com/nfc veriyor; çözüldüğünde http://www.nxp.com/nfc çıkıyor.

Kaydın etrafındaki zarf

Tip 2 ya da Tip 5 tag’de mesaj bir TLV’nin içinde durur: “NDEF mesajı” diyen bir bayt (03), bir uzunluk baytı (mesaj 255 bayt ya da daha uzunsa üç bayt), mesajın kendisi ve bir sonlandırıcı bayt (FE). Tip 4 tag’de TLV yok; NDEF dosyası iki baytlık bir uzunlukla başlar. Fabrikadan yeni çıkmış NTAG213 ya da NTAG212’de ise kullanıcı belleğinin ilk beş baytını, NXP’nin önceden yazıp gönderdiği ve her yazma uygulamasının koruduğu bir Lock Control TLV zaten kaplıyor.

İnsanların en çok aldığı çip için tek bir https:// bağlantısının hesabı, elle yapılmış haliyle:

• NTAG213 kullanıcı belleği: 144 bayt

• fabrika Lock Control TLV’si düşülünce: 139

• NDEF TLV çerçevesi (03, uzunluk, FE) düşülünce: mesaj için 136 bayt

• kayıt başlığı (bayraklar, tip uzunluğu, yük uzunluğu, U) düşülünce: 132 bayt yük

• önek baytı düşülünce: https:// sonrasında 131 karakter

Nereye ne sığar

İnsanların takıldığı iki dipnot var. NXP’nin NTAG215 ve NTAG216’daki kendi yetenek kapsayıcısı 496 ve 872 bayt beyan ediyor, yani kullanıcı belleğinden daha az; bu yüzden Android’in getMaxSize() çağrısı küçük rakamı bildiriyor ve doğru olan da o. Ayrıca ad, telefon, e-posta ve URL içeren bir vCard zarfsız 132, zarfla 148 bayt tutuyor. NTAG213’e tam sığmamasının ve kartvizit satıcılarının varsayılan olarak NTAG215 ya da NTAG216 seçmesinin nedeni bu. Yeni başlayanlar rehberinde kullandığım yuvarlak rakamlar (yaklaşık 130, 480 ve 850 karakter) bu rakamların köşeleri törpülenmiş hali.

Bellek haritaları: çipte ne nerede

NFC.cool’da bir tag’in dökümünü alıp onaltılık değerlere boş boş baktıysan, şifre çözücü anahtar burada.

Tip 2: NTAG213 sayfa haritası

NTAG215 aynı yapıda; kullanıcı belleği 81. sayfaya kadar gidiyor, yapılandırma 83-86’da. NTAG216’da bellek E1’e kadar gidiyor, yapılandırma E3-E6’da. Yetenek kapsayıcısının bitleri tek yönlüdür: 3. bayttaki salt okunur bayrağı ya da bir kilit biti bir kez ayarlandı mı geri alınamaz; uygulamadaki “kalıcı kilit” de tam olarak bunu yazar. Tip 2’de “biçimlendirme” 4. sayfaya boş bir NDEF TLV’si (03 00 FE) yazar; belleği sıfırlamaz, yani eski veriler üzerine yazılana kadar dökümle okunabilir.

Tip 4: NTAG 424 DNA dosya sistemi

Sayfa yok. D2760000850101 adlı bir ISO 7816 uygulaması üç dosya içerir: 32 baytlık yetenek kapsayıcısı (E103), 256 baytlık NDEF dosyası (E104) ve 128 baytlık tescilli dosya (E105). Her dosyanın kendi okuma, yazma ve değiştirme erişim hakları var ve her biri beş AES anahtarından birine bağlı. DESFire da aynı şekilde çalışır ama kendi uygulamalarını ve dosyalarını oluşturmana izin verir; NTAG 424 DNA’nın üç dosyası ise sabit. Onu üç çekmeceli, küçük, kilitli bir kasa diye anlatmamın nedeni bu.

Tip 5: ISO 15693 blokları

Sıfırdan numaralanan dört baytlık bloklar. Yetenek kapsayıcısı 0. blokta (E1 40 ve ardından boyut), NDEF TLV’si 1. blokta başlar. UID, AFI, DSFID ve kilit durumu adreslenebilir blokların dışında durur ve ayrı bir GET SYSTEM INFORMATION komutuyla okunur. ICODE SLIX2’de adreslenebilir son blok olan 79, 16 bitlik sayaçtır; ICODE 3’te 75. blok 24 bitlik bir sayaç tutar, 76 ve sonrası ise ayrı bir yapılandırma alanıdır.

MIFARE Classic: sektörler, kuyruk blokları ve dizin

Classic 1K’da her biri 16 baytlık 4 bloktan oluşan 16 sektör var. Her sektörün son bloğu sektör kuyruğu (sector trailer): A anahtarı, üç erişim baytı, bir boş bayt, B anahtarı. 0. sektörün 0. bloğu, UID’yi içeren üretici bloğu. NXP, Classic’e NDEF koyabilmek için bir dizin tanımladı: 0. sektör, herkese açık A0 A1 A2 A3 A4 A5 anahtarıyla okunabilen MIFARE Application Directory (MAD) olur ve hangi sektörlerin 03 E1 uygulama koduyla NDEF tuttuğunu listeler. O sektörler ikinci bir herkese açık anahtar kullanır: D3 F7 D3 F7 D3 F7. Fabrikadan yeni çıkmış kartta her anahtar FF FF FF FF FF FF. Android’deki NFC.cool bir Classic kartı biçimlendirdiğinde yazdığı şey bu dizin ve bu anahtarlar. Biçimlendirilmiş Classic kartın bazı Android telefonlarda okunup hiçbir iPhone’da okunmamasının nedeni de bu.

Karar tablosu

İşi biliyor ve çipi arıyorsan buradan başla.

Tabloda olmayan: MIFARE Classic. 2026’da Classic çip alacağım tek bir iş bile yok; nedenini aşağıdaki bölüm anlatıyor.

Aile aile çipler

Her aile aynı muameleyi görüyor: veri sayfasından bir özellik tablosu, çipin ne işe yaradığı, telefonların onunla ne yaptığı ve varsa kendi deneyimimden bir not.

NTAG 21x: etiket ailesi

Tüketicilere satılan neredeyse her NFC etiketinde, jetonunda ve kartında bu çip var. Veri sayfası 2015’ten beri değişmemiş olsa da NXP 2026’da hepsini hâlâ aktif olarak listeliyor.

Hepsi NFC Forum Tip 2, ISO/IEC 14443 Type A, 7 baytlık UID, 106 kbit/s ve -25 ile +70 °C için derecelendirilmiş. NTAG210 ve NTAG212 küçük antenler için 17 pF giriş kapasitansıyla gelir; 213, 215 ve 216’da bu değer 50 pF. Orijinallik imzası secp128r1 eğrisinde ECDSA, 32 bayt ve READ_SIG komutuyla okunuyor. Doğrulama anahtarı herkese açık olmayan bir NXP uygulama notunda duruyor; neredeyse hiçbir tüketici uygulamasının imzayı kontrol etmemesinin nedeni bu.

Pratikte önemli olan üç özellik var. Parola: 32 bitlik PWD, tag’in yanıt olarak verdiği 16 bitlik PACK, korumanın nereden başladığını söyleyen AUTH0 ve seçtiğin sayıda yanlış tahminden sonra tag’i kullanılmaz hale getiren AUTHLIM. NFC sayacı: 24 bit, her okuma oturumunda bir artar, özel bir komutla okunur. ASCII aynası: UID’yi ve sayacı metin olarak NDEF mesajına yapıştırır, böylece düz bir URL her okutmada https://example.com/?u=04A1...&c=000123 haline gelir. Hakkında yazdığım Philips Sonicare fırça başlıkları, AUTHLIM’i üçe ayarlanmış bir NTAG213 kullanıyor; yanlış tahmin edince fırça başlığının kendini kilitlemesi bundan.

Kendi deneyimim: her sürümü bu çiplerle test ediyorum ve biri tek paket alıp bir daha düşünmek istemediğinde önerdiğim çip NTAG216. Herkese açık bir yerde bıraktığın her şeye parola koymaya değer; ücretsiz uygulaması olan kişiyi, yani çoğu insanı durdurur. Dinleme cihazı olan kimseyi durdurmaz, çünkü parolanın kendisi havada şifrelenmeden gidiyor; bunu uygulamada da açıkça söylüyorum.

Telefonlarda: her şeyde NDEF okuma ve yazma, iPhone’da URL kayıtlarının arka planda okunması, parola, sayaç ve ayna için de iki platformda ham erişim. NFC.cool bunların hepsini iPhone’da, Android’de ve USB okuyucuyla iPad ile Mac’te yapıyor.

NTAG DNA: her okutmayı imzalayanlar

Üç nesil, ikisi hâlâ üretiliyor.

SUN (Secure Unique NFC), bu çipleri NTAG213’ün üç katı fiyata değer kılan özellik: tag, UID’sini ve okuma sayacını URL’ye yansıtır ve bunların üzerine her okutmada yeniden hesaplanan bir AES-128 CMAC ekler. Sunucu MAC’i kontrol eder; klonlanmış tag’in anahtarı yoktur ve kontrolden geçemez. LRP modu ve beş anahtar dahil hepsini NTAG 424 DNA yazısında anlattım, o yüzden burada yalnızca o zamandan beri değişenler var: NXP artık NTAG 426Q DNA’yı ve EAL6+ sertifikalı, 16 kB’lık bağlantılı bir Tip 4 çip olan NTAG X DNA’yı da satıyor. Yani 424 artık en yeni DNA çipi değil; yalnızca etiket olarak gerçekten satın alabildiğin çip.

22x DNA ailesi ilginç bir yeni gelen: Tip 2 çipte SUN. Etiket daha ucuz ve telefon onu düz bir NTAG olarak okuyor. StatusDetect varyantları bir sensör ekliyor: ya koptuğunu geri dönüşsüz kaydeden iletken bir döngü ya da iki pin arasında 0-11 pF aralığında kapasitans ölçümü. NXP ikincisini sıvı seviyesi, nem ve basınç için öneriyor.

Kendi deneyimim: ilk NTAG 424 DNA tag’lerimi AliExpress’ten birkaç avroya aldım ve uygulamanın bütün 424 özelliklerini onların üzerine kurdum: anahtar değiştirme, düz ve şifreli modda SUN, dosya erişim hakları, kasa dosyası, kurcalama durumu. 424 aynı zamanda NFC.cool’un orijinallik imzasını NXP’nin yayımladığı açık anahtarla doğrulayıp “Genuine NXP” gösterdiği tek çip. 22x DNA’yı ise yalnızca kağıt üzerinden biliyorum.

MIFARE Ultralight: bilet ailesi

Ultralight, NTAG’in ağabeyi. Aynı hava arayüzü, aynı 4 baytlık sayfalar, aynı SAK ve EV1’den itibaren aynı komutlar. Fark amaçta: Ultralight tek yolculuk biletleri için, NTAG serisi ise URL taşıyan etiketler için yapıldı. NTAG’in önceden yazılmış bir yetenek kapsayıcısıyla gelip Ultralight’ın gelmemesinin nedeni bu.

Ultralight EV1’i öne çıkaran şey üç tek yönlü sayacı: ulaşım işletmecisi sayıyı azaltır, çip de geri yükselmeyi reddeder. Ultralight AES ise “gerçek kimlik doğrulamalı bir NTAG213 istiyorum” dileğinin sessiz yanıtı: aynı 144 bayt, parola yerine AES-128, üstelik her telefonun okuyabildiği bir Tip 2 tag’de.

Telefonlarda: buradaki her şey Tip 2 tag olarak okunur. Apple’ın Core NFC’si .ultralight ailesi sunuyor ve uygulamanın yerel komutlar göndermesine izin veriyor; Android’de isteğe bağlı ama gördüğüm her telefonda bulunan bir MifareUltralight sınıfı var. NFC.cool EV1 varyantlarını ve AES’i GET_VERSION’dan adlandırıyor ve EV1’deki parolayı NTAG’inki gibi ele alıyor; AES kimlik doğrulamanın kendisi ise uygulamanın yaptığı bir şey değil.

MIFARE Classic, Plus ve DESFire: geçiş kontrolü ailesi

Üç aile tek bölümde, çünkü hikayeleri tek: Classic kırıldı, Plus geçiş yoluydu, DESFire da sektörün sonunda vardığı yer.

MIFARE Classic, eski otel anahtarındaki, spor salonu kartındaki ve sayısız ofis kartındaki çip. NFC Forum tag tipi değil. Kendi şifresi var: CRYPTO1. İki araştırma grubu onu 2008’de tersine mühendislikle çözdü: Nohl ile Plötz silikona mikroskopla bakarak, Radboud Üniversitesi grubu ise protokolü izleyerek. Radboud grubu bir anahtarı “gerçek bir okuyucuyla yapılan yalnızca bir ya da iki kimlik doğrulama denemesinden, bir saniyeden kısa sürede” elde etti. NXP ikinci makaleyi durdurmak için mahkemeye gitti ve kaybetti. On altı yıl sonra, Ağustos 2024’te Quarkslab, son beş yılın en yaygın Classic uyumlu çipi olan Fudan FM11RF08S’teki bir donanım arka kapısını yayımladı. Ayrıca daha eski Fudan çiplerinin, bazı Infineon çiplerinin ve hatta 2000 civarından kalma bazı NXP çiplerinin paylaştığı daha eski bir arka kapı anahtarı buldu. Classic bir güvenlik ürünü değil; NXP’nin Classic EV1 ürün sayfası da artık “yeni tasarımlar için önerilmez” diyor ve DESFire Light’ı gösteriyor.

Her hafta sorulduğu için iPhone konusunda net yanıt: iPhone, MIFARE Classic kartın içeriğini okuyamaz ve bunu hiçbir uygulama değiştiremez. Apple’ın Core NFC API’sinde Classic ailesi yok ve MIFARE komutunun belgeleri açıkça “Crypto1 protokolünü desteklemediğini” söylüyor. Telefon UID’yi ve SAK’ı görür, uygulamam bunlardan aileyi adlandırır ve iş orada biter. Android farklı: MifareClassic sınıfı isteğe bağlı ve NFC denetleyicisinde donanımsal CRYPTO1 olan telefonlarda bulunuyor (NXP’nin denetleyicilerinde var; bir nesil Nexus ve Galaxy telefondaki Broadcom çiplerinde yoktu). Bu telefonlarda NFC.cool fabrika anahtarının açtığı her sektörü okuyor ve yeni bir kartı NDEF için biçimlendirebiliyor.

MIFARE Plus, Classic’in bellek haritasına AES-128 eklenmiş hali; böylece işletmeci önce kartları, sonra okuyucuları değiştirebiliyordu. Güvenlik seviyeleriyle çalışır: SL1 Classic gibi davranır (isteğe bağlı AES ile), SL3 ISO-DEP üzerinden yalnızca AES’tir, Plus X’te ise arada bir SL2 vardı. Plus S ve Plus X’in üretimi durdu; Plus SE (752 baytlık bir 1K) ve Plus EV2 (2K ya da 4K, EAL5+, 25 yıl veri saklama, tipik 1.000.000 döngü dayanıklılık) güncel. SL1’de telefon, Classic’teki gibi SAK 08 ya da 18 görür; SL3’te ise bir ISO-DEP kart görür.

MIFARE DESFire bambaşka bir hayvan: uygulamaları, dosyaları, dosya başına erişim hakları ve uygulama başına 14’e kadar anahtarı olan küçük bir dosya sistemi. ISO-DEP üzerinden 848 kbit/s’ye kadar APDU konuşur.

DESFire adındaki “2K”, doğrudan kullanabileceğin 2048 baytlık bir şey değil. NXP’nin karşılaştırma notu kullanılabilir rakamları tablodaki gibi veriyor; oluşturduğun her uygulama ve dosya da kendi başlıkları için 256 baytlık sayfalar halinde ayrılan bir pay alıyor. Etikete güvenmek yerine karta FreeMemory komutuyla sor. DESFire EV3 aileye SUN’ı da getirdi; yani EV3, NTAG 424 DNA’nın URL imzalama numarasını yapabiliyor, EV2 ise yapamıyor.

Telefonlarda: iOS, DESFire’ı .desfire MIFARE tag’i olarak, uygulama NDEF uygulamasını isterse de ISO 7816 tag’i olarak sunuyor; Android IsoDep kullanıyor. NFC.cool nesli ve boyutu GetVersion’dan belirliyor ve anahtarsız görmesine izin verilen uygulamaları ve dosyaları listeliyor. DESFire’da kimlik doğrulamıyor ve ona yazmıyor. Bu, işletmecinin kendi araçlarının işi ve yapıyormuş gibi davranmaktansa bunu açıkça söylemeyi tercih ederim.

ISO 15693: uzun menzil ailesi

Bunlar santimetre için değil, metre için tasarlanmış çipler. Telefon onları yine okur (Apple iOS 13’ten beri, Android NfcV üzerinden) ve GoToTags’in ölçümüne göre iPhone’da Tip 5 tag’ler Tip 2 tag’lerin kabaca iki katı mesafeden okunuyor. Ama asıl evleri kütüphane kapısı, depo rafı ve çamaşırhane. UID 8 bayt ve E0 ile başlar, bloklar 4 bayttır; aile, Type A çiplerde olmayan üç şey ekler: AFI (okuyucunun filtreleyebildiği uygulama ailesi baytı), DSFID (veri biçimi baytı) ve mağaza kapısını öttüren elektronik ürün gözetimi biti EAS.

NXP ICODE. Soy ağacı şöyle: SLI (2000), SLI-S ve SLI-L (2007), SLIX ile S ve L varyantları (2010), SLIX2 (2014), ICODE DNA (2016) ve ICODE 3 (2024). “SLIX3” diye bir şey yok; bunu yazan ilan ya ICODE 3’ü kastediyor ya da tahmin yürütüyor.

Bu ailede bilmen gereken çip ICODE 3: UID’yi ve okutma sayacını NTAG213 gibi NDEF mesajına yansıtıyor, 212 kbit/s’ye kadar hızla okunuyor ve antenini kendi kendine ayarlıyor. AES’i yok; AES’li parça ICODE DNA ve ikisi de SUN yapmıyor.

STMicroelectronics ST25TV ve ST25DV. ST’nin Tip 5 serisi ve bütün rehberde veri sayfası rakamları en iyi olan seri.

ST25TV02KC’nin Augmented NDEF özelliği ayrı bir paragrafı hak ediyor, çünkü güvenlik diye satılıyor. Çip her okumada, EEPROM’a dokunmadan, URL’ye UID’sini, özel bir alanı ve üç karakterlik bir benzersiz okutma kodu ekliyor. Okutma kodu her okutmada değişiyor ve ST’nin veri sayfası açık açık bu kodun “tahmin edilebilir” olduğunu söylüyor. Bu, sunucuna bunun yeni bir okutma olduğunu söyleyen bir tazelik belirteci; tag’in gerçek olduğunun kanıtı değil. Gerçeklik özelliği, ST’nin UID üzerindeki orijinallik imzası TruST25. O da NXP’ninki gibi bir klonun kopyalayabileceği statik bir imza.

Tip 5 dünyasının geri kalanı. Texas Instruments’ın Tag-it HF-I inlay’leri (Standard 32 bayt; parolayla korunan yazma ve kill komutu olan Pro 32 bayt; Plus 256 bayt) 2015’ten önce NFC’ye geçen her kütüphanede var ve hepsi artık önerilmiyor ya da eskimiş olarak işaretli. EM Microelectronic’in EM4233’ü (208 bayt, 96 bitlik anahtarlı gizlilik modu, 60 yıl veri saklama) talep üzerine temin ediliyor. Infineon’un my-d’si ve Fujitsu’nun MB89R118’i, kullanıcılar gönderdiği için NFC.cool’un tanımlama kodunda yer alıyor. NXP’nin NTAG 5’i (link, boost, switch), adındaki NTAG’e rağmen bir ISO 15693 çipi: 2048 ya da 512 bayt, I2C portu, 30 mW’a kadar enerji hasadı ve 1.000.000 döngülük, 40 yıllık EEPROM. Etiket değil, elektronik için bağlantılı bir tag; NTAG21x için yazılmış yazılım onunla konuşamaz.

Kendi deneyimim: SLIX2, her OpenPrintTag filament makarasının içindeki çip; bu yüzden epey tanesi elimden geçti ve NFC.cool onları iki platformda da okuyor, yazıyor ve biçimlendiriyor. Uygulamanın yapmadığı şey, ki bunu açıkça söylemek istiyorum, ISO 15693 parola, gizlilik, EAS ve AFI komutları. Komut baytları kodda başvuru tablosu olarak duruyor; düğmeler henüz yok.

MIFARE dışındaki Tip 4: ST25TA

ST’nin ST25TA ailesi, DESFire düzeneğinin hiçbir parçası olmadan ISO/IEC 14443 Type A üzerinde çalışan Tip 4 tag’ler: bir NDEF dosyası, bir yetenek kapsayıcısı dosyası ve bir sistem dosyası, iki adet 128 bitlik parola (okuma ve yazma) ve okumaları ya da yazmaları sayabilen 20 bitlik bir olay sayacı.

İki yüz yıl veri saklama ve bir milyon yazma döngüsü, ama yalnızca 106 kbit/s. -P ve -D varyantlarında tag okunduğunda durum değiştiren genel amaçlı bir çıkış pini var; bir lambanın telefona tepki vermesini böyle sağlarsın. İki telefonda da bunlar Tip 4 tag olarak okunur; NFC.cool onlarda NDEF okuyup yazıyor ve ISO-DEP ayrıntılarını gösteriyor.

Sensörlü ve çift arayüzlü çipler

Bunlar iki yüzlü çipler: bir tarafta NFC anteni, öbür tarafta I2C veri yolu, bir sensör ya da ikinci bir radyo.

Bunlarla kendim hiçbir şey yapmadım, yani bu tablo yalnızca veri sayfalarına dayanıyor. Rehber için önemliler, çünkü ilanlarda “NFC çip” diye çıkıp insanların kafasını karıştırıyorlar: NTAG 5 bir NTAG213 değil ve em echo tag’i telefonunda özel bir şey yapmaz.

Eski ve niş çipler

Topaz (Innovision, sonra Broadcom) NFC Forum Tip 1: 8 baytlık bloklar, 96 ya da 512 bayt, tek seferlik kilitler, 10.000 yazma döngüsü. İki telefon da Topaz’dan hâlâ NDEF okuyor, ama NFC Forum, Tip 1’i 2021 spesifikasyon setinden çıkardı ve artık kimse onu yeni tasarımlara koymuyor. Bayilerde hâlâ stok var.

FeliCa, Sony’nin ailesi ve Japonya’nın toplu taşıması. FeliCa Lite-S (16 baytlık bloklarda 224 bayt kullanıcı belleği, 8 baytlık IDm, sadeleştirilmiş bir Triple DES MAC) tag sürümü ve NFC Forum Tip 3. FeliCa Standard ise akıllı kart sürümü; güncel RC-SA01’de artık AES ve Common Criteria EAL6+ derecesiyle geliyor ve Suica, PASMO, Edy, WAON, nanaco ile Hong Kong’un Octopus’u bunun üzerinde çalışıyor. Sony’nin FeliCa Plug modüllerinin üretimi Mart 2026’da durduruldu. NFC.cool iki platformda da sistem kodundan ulaşım ve e-para markalarını adlandırıyor, Lite-S ile Standard’ı okuyor ve iPhone’da onlara NDEF yazıyor.

Kovio NFC Barcode, basılı silikondan yapılmış, salt okunur, 16 baytlık bir tag’di. Android’de onun için hâlâ bir NfcBarcode sınıfı var. Kovio’nun varlıkları 2014’te Thinfilm’e geçti, Thinfilm 2019’da NFC üretimini bıraktı ve 2021’de adını değiştirdi. Sınıf artık bir fosil.

ISO 14443 Type B bellek çipleri. ST’nin SRI512, SRT512 ve SRI4K’sı (32 bitlik bloklarda 512 ya da 4096 bit, iki geri sayım sayacı, 1.000.000 döngü, 40 yıl) Fransa ve Belçika’daki ulaşım sistemlerinde ve bazı kayak kartlarında yaşıyor. Android bunları NfcB üzerinden sunuyor; iPhone’da ise ham Type B tag nesnesi hiç yok. Yani Type B kart ISO-DEP konuşup bir SELECT komutuna yanıt vermedikçe iPhone onu görmez. Paris’in Navigo sistemi Calypso, bunu yapan bir Type B akıllı kart.

Klonlar ve uyumlular

Bu, ilanların okumanı istemediği bölüm.

Fudan FM11NT021, NTAG213 olmayan en yaygın “NTAG213”. 45 sayfada aynı 180 bayt, aynı 144 baytlık kullanıcı alanı, bir parola, 24 bitlik okuma sayacı ve UID’de Fudan’ın 1D üretici kodu var. GET_VERSION’ı desteklemiyor ve güncel veri sayfasında READ_SIG komutu yer almıyor. Bu yüzden iki sorudan birini soran okuyucu sessizlikle karşılaşıp bellek boyutundan tahmin yürütmeye geri dönüyor; Proxmark3 topluluğunun onu NTAG203 olarak bildirmesinin nedeni bu. Fudan 504 ve 888 baytlık sürümler de yapıyor (FM11NT041, FM11NT081). Etiketteki bir bağlantı için iş görürler. Amiibo için görmezler, çünkü konsol ilk olarak GET_VERSION soruyor.

Fudan FM11RF08 ve FM11RF08S, ucuz “1K” kartların çoğundaki Classic uyumlu çipler. 08S, 2020’de bilinen Classic saldırılarına karşı önlemler ekledi; sonra üretilen her kartta ortak olan bir donanım arka kapı anahtarı taşıdığı ortaya çıktı. Quarkslab bunu 2024’te, bugün Proxmark3 ürün yazılımında bulunan araçlarla birlikte yayımladı.

Magic MIFARE Classic kartlar, UID’nin ve üretici bloğunun yeniden yazılabileceği şekilde yapılmış çipler; gerçek bir Classic buna asla izin vermez. Nesilleri başlı başına bir hobi:

Magic NTAG21x kartlar da var ve tam öykünen olanlar kopyalanmış bir orijinallik imzasını bile kabul ediyor. NXP’nin statik imzalar konusundaki uyarısı da tam olarak bu.

Amiibo için “NTAG215 uyumlu”. Amiibo, 540 baytında tag’in kendi UID’sinden türetilen anahtarlarla şifrelenmiş ve imzalanmış veri taşıyan düz bir NTAG215. Baytları başka bir tag’e kopyalarsan imzalar artık tutmaz. Yedeğin hedef UID’ye göre yeniden anahtarlanması gerekmesinin nedeni bu ve NFC.cool’un Amiibo yedekleme ve geri yükleme özelliği de tam olarak bunu yapıyor. Konsolun okuma sırası GET_VERSION ile başlar, ardından UID’den türetilen parolayla kimlik doğrulama gelir, sonra yapılandırma sayfaları dahil 135 sayfanın tamamı okunur. GET_VERSION’ı olmayan ya da 135 yerine 45 sayfası olan çip ilk adımda takılır. TagMo’nun belgeleri bunu tek satırda söylüyor: yalnızca NTAG215 tanınır.

Klon uygulamada nasıl görünür. NFC.cool önce GET_VERSION ile tanımlıyor. Buna yanıt vermeyen ya da ilan ettiğiyle eşleşmeyen bir bellek boyutu bildiren çip, ilandaki adıyla değil, gerçekte ne olduğuyla adlandırılıyor. NTAG 424 DNA’da uygulama bir adım daha ileri gidip ECDSA orijinallik imzasını NXP’nin açık anahtarıyla doğruluyor; uygulamada kriptografik dayanakla “Genuine NXP” diyebilen tek yer burası. NTAG21x’te uygulama imzayı okumuyor; kısmen NXP’nin doğrulama anahtarı gizlilik sözleşmesi (NDA) kapsamında olduğu için, kısmen de kopyalanmış statik bir imza zaten kontrolden geçtiği için. Tip 2 tag için dürüst kanıt zinciri şu: üretici kodu, GET_VERSION, bellek boyutu ve çipin iddia ettiği özelliklerin gerçekten var olması.

Form faktörleri ve okuma mesafesi

Tag’in ne yapabileceğine çip karar verir; telefonun ona ulaşıp ulaşamayacağına ise form faktörü.

İki fiziksel kural, “okumuyor” şikayetlerinin çoğunu açıklıyor. Menzili anten boyutu belirler, kabaca: kart jetondan, jeton 10 mm’lik inlay’den daha uzaktan okunur, implant ise neredeyse temas ister. Metal anteni bozar: metal yüzeydeki bobin metalde girdap akımları indükler, bobinin endüktansı düşer ve rezonansı 13,56 MHz’den kayar; çelik dolaba yapıştırılmış normal bir tag bu yüzden ölüdür. Bobinle metal arasına konan ferrit tabaka alanı yönlendirip tag’i geri getirir, ama bedeli daha kısa menzil ve daha yüksek maliyet. Metal üstü tag’lerin üç kat pahalı olmasının nedeni bu.

Telefonu nerede tuttuğun da tag kadar önemli. iPhone’da anten üst kenarda; Apple’ın kendi talimatı da “iPhone’unun üst kısmını” tag’e “yakın tut” diyor. Android’de modele göre değişiyor, genelde arka yüzün ortası ya da kameranın yakını. Yeni başlayanlar rehberinde adım adım anlatım var.

Hangi cihaz neyi okur

Telefon ve okuyucu matrisi. Telefon sütunları Apple’ın ve Google’ın belgelerinden ve kendi uygulamamdan geliyor; masaüstü ve hobi sütunları ise üreticilerin teknik özellik sayfalarından ve projelerin kendi belgelerinden. iPad ve Mac sütununda adı geçen okuyucular dışında bu cihazları kendim test etmedim.

Birkaç satır ayrıca bir cümleyi hak ediyor.

• iPhone’da arka planda okuma yalnızca NDEF URL kaydı için, yalnızca telefonun kilidi açıkken ve telefon kullanımdayken çalışır; kamera, Wallet, bir okuma oturumu ya da uçak modu etkinken çalışmaz. Asla ham bir çipi okumaz. iPhone XS ve sonrasında var.

• Hangi iPhone’lar tag okuyabiliyor: Apple’ın WWDC 2019 oturumuna göre uygulama içinde iPhone 7 ve sonrası. Yazma ve ham komutlar iOS 13 ile geldi.

• Android’in MifareClassic sınıfı isteğe bağlı. Google’ın kendi sözleriyle: “uygulanmamışsa MifareClassic asla listelenmez”. Belirleyici olan Android sürümü değil, denetleyici.

• Web NFC yalnızca NDEF; Chrome 89 ve sonrası, yalnızca Android. Apple’ın ona karşı olumsuz bir tutumu var, yani Safari sürümü olmayacak. Bu sitedeki çevrimiçi NFC okuyucunun Android’de çalışıp iPhone kullanıcılarını uygulamaya yönlendirmesinin nedeni bu.

• iPad ve Mac’te NFC radyosu yok. NFC.cool 6.15.0’dan beri uygulama bunun yerine Apple’ın akıllı kart altyapısı üzerinden bir USB CCID okuyucuyla konuşuyor. Test ettiğim model HID OMNIKEY 5022 CL; ACS ACR1552U-M1 ve ACR1255U-J1’in çalıştığını ise kullanıcılar bildirdi. Sınırları ilgili yazıda listeledim. NTAG parolası belirlemek okuyucuyla çalışıyor; kaldırmak ise OMNIKEY’in reddettiği bir komut gerektiriyor, yani o iş telefona kalıyor.

• ACS ACR122U, ISO 15693 desteklemiyor; ACR1252U ve ACR1255U-J1 de desteklemiyor. ACS serisinde bunu yalnızca ACR1552U yapıyor. OMNIKEY 5022 ise ikisini de yapıyor. Kütüphane tag’leri için okuyucu almadan önce bilmeye değer.

• Proxmark3 ve Flipper Zero, MIFARE Classic anahtarlarını kurtarıp kartlara öykünebilen araçlar. Varlık nedenleri bu; rehberde yer almalarının nedeni de “onu ne okur” sorusunun yanıtının onlarsız dürüst olmayacak olması.

NFC.cool Tools her çiple ne yapıyor

Bir yazıda yaptığım şeyin sahneye çıktığı yer burası ve tam yerinde, çünkü yukarıdaki her satır “peki uygulama bununla ne yapıyor” sorusuyla bitiyor. Aşağıdaki tablo pazarlama metni değil; bu rehberi yazarken onu uygulamanın kendi kaynak kodundan çıkardım ve aksi halde iddia edeceğim iki şeyi düzeltti.

Kayıtlara geçsin diye iki düzeltme: uygulamanın NTAG21x tag’lerde orijinallik imzasını doğruladığını yazacaktım, doğrulamıyor; bunu yalnızca 424 alıyor. ISO 15693 parola komutlarının da eklendiğini yazacaktım, oysa onlar arayüz bekleyen bir başvuru tablosu. İkisi de yapılacaklar listemde.

Kazıklanmadan tag almak

Bir ilandan almadan önce orada görmem gerekenler:

1. Çipin tam adı. “NFC 213” değil “NTAG213”; “ISO 15693 tag” değil “ICODE SLIX2”; “1K kart” değil “MIFARE Classic EV1 1K”. İlan çipin adını vermiyorsa satıcı ya bilmiyordur ya da senin bilmeni istemiyordur.

2. Bayt cinsinden kullanıcı belleği ve bunun çiple eşleşmesi: NTAG213 için 144, 215 için 504, 216 için 888, SLIX2 için 316. MIFARE Classic çıkan bir “1K”, iPhone’da çalışmaz.

3. Üretici, eğer ilan orijinal NXP ya da ST olduğunu iddia ediyorsa. UID’deki üretici kodu gerçeği aldıktan sonra söyler; fiyat ise almadan önce. Kimse orijinal NTAG216 etiketlerini piyasa fiyatının üçte birine satmaz.

4. Anten boyutu ve form faktörü. 10 mm’lik inlay bir santimetreden okunur, 38 mm’lik dört santimetreden. Metal üstü olan, metal üstü olduğunu yazmalı.

5. NDEF için biçimlendirilmiş olup olmadığı. NTAG biçimlendirilmiş gelir; Ultralight EV1 ve ISO 15693 çiplerinin çoğu gelmez. NFC.cool onları biçimlendirir, ama bu bir adım daha demek.

Tehlike işaretleri: “NTAG215 uyumlu” (NTAG215 değildir), merdivenin 4. basamağının altındaki herhangi bir çipte “şifreli” yazması, MIFARE Classic için “tüm telefonlarla çalışır” denmesi ve SLIX3 gibi üreticinin hiç kullanmadığı bir harf içeren her çip adı.

Tag’ler ne kadar. 9 Eylül 2026’da Seritag, Shop NFC, GoToTags, NFCW Shop, NFC.CARDS, NFC-Tag-Shop.de, Tagstand ve Digi-Key’de gördüğüm ilan fiyatları. Çoğu mağaza en az onarlı satıyor, yani “tek” sütunu sundukları en küçük kademe. Fiyatlar değişir; bunları oran olarak gör.

Örüntü tahmin edeceğin gibi: bellek neredeyse bedava, kriptografi fiyatı aşağı yukarı ikiye katlıyor, form faktörü de çipten pahalı. Çıplak bir NTAG213 kalıbı on dört sent; fiyatın çoğu onu saran etiket.

Nereden alınır: Gerçekten kullandığım tag’lerin ve okuyucuların listesini satış ortaklığı bağlantıları sayfasında tutuyorum. Bütün DNA özelliklerini başlatan 424 tag’ler de AliExpress’ten geldi, yani sana pazar yerlerinden uzak dur demeyeceğim. Bir şey yazmadan önce gelen ürünü uygulamayla kontrol et.

Bütün katalog tek tabloda

Her çip için bir satır. “Kullanıcı baytı” yazabileceğin miktar; DESFire için NXP’nin verdiği kullanılabilir rakam. Telefon sütunları her uygulamanın ne yaptığını değil, platformun ne yapabildiğini söylüyor; NFC.cool sütunu ise benim uygulamamın ne yaptığını. Telefonda tabloyu yana kaydır; ilk sütun yerinde kalır.

En çok aranan karşılaştırmalar

NTAG213 vs NTAG215 vs NTAG216. Üç bellek boyutunda aynı çip: 144, 504 ve 888 bayt; parola, sayaç, ayna ve imza aynı. Bağlantı için 213’ü, Amiibo için 215’i, kişi kartı için ya da hiç kafa yormamak için 216’yı al. Fiyat farkı otuz sent civarında.

NTAG213 vs Ultralight EV1. Hava arayüzü ve komutlar aynı. NTAG’de ASCII aynası ve önceden yazılmış yetenek kapsayıcısı var; EV1’de üç tek yönlü sayaç var ve 48 ya da 128 baytlık seçeneklerle geliyor. Etiketlere NTAG, biletlere EV1 yakışır.

NTAG213 vs ST25TN01K vs Fudan FM11NT021. 144 ile 160 bayt arasında üç Tip 2 çip. NTAG’de parola ve okuma sayacı var ve GET_VERSION’a yanıt veriyor; ST25TN’de daha fazla bellek, kill komutu, okutma kodu ve TruST25 var ama parola yok; Fudan ise GET_VERSION dışında ve güncel veri sayfasına bakılırsa imza dışında NTAG’in özelliklerini kopyalıyor. Düz bir bağlantı için herhangi biri olur; sayaç ya da Amiibo için NTAG.

MIFARE Classic vs DESFire. Yarış bile değil. Classic’in şifresi 2008’de kırıldı ve en yaygın klonunun 2024’te arka kapılı olduğu ortaya çıktı; DESFire EV3’te ise AES, anahtar yönetimi, EAL5+ sertifikası ve SUN var. Classic’ten yana tek argüman, duvardaki okuyucunun 2009’da takılmış olması.

NTAG 424 DNA vs NTAG213. 424 her okutmayı AES-128 ile imzalıyor ve beş anahtarla üç dosyada 416 bayt saklıyor; 213 ise 32 bitlik parolayla 144 bayt saklıyor. Soru “bu ürün gerçek mi” ise ona yalnızca 424 yanıt verebilir. Soru “bu etiket bir bağlantı açar mı” ise 213 bunu üçte bir fiyatına yapar.

NTAG 424 DNA vs NTAG 223 DNA. İkisi de SUN yapıyor. 424; beş anahtar, LRP, rastgele UID seçeneği, kasa dosyası ve 50 yıl veri saklama süresine sahip bir Tip 4 çip. 223 ise tek SUN anahtarı, 32 bitlik parolası ve 10 yılıyla bir Tip 2 etiket. Bir etikete imzalı URL koymanın daha ucuz yolu 223; bugün yapılandırabilen bir uygulaması olan ise 424.

Envanter için ICODE SLIX2 vs NTAG216. Tek okuyucu telefonsa NTAG216’da daha fazla bellek ve sayaç var. İşin içinde bir geçiş kapısı ya da el terminali varsa SLIX2 bir metreden, NTAG ise dört santimetreden okunur ve kararı bu verir.

Japonya’da FeliCa vs NTAG. Japonya’daki ulaşım turnikesi FeliCa’dan başka bir şey konuşmaz; Japon telefonları ise ikisini de okur. Tokyo’da bir posterdeki tag için NTAG yeter. Suica okuyucusunun kabul etmesi gereken her şey için FeliCa gerekir ve bu, telefon uygulamasıyla programlayabileceğin bir çip değil.

Sık sorulan sorular

NTAG215 mi almalıyım, NTAG216 mı?

Amiibo yazmıyorsan 216. 215’in 504 baytına karşı 888 bayt sunuyor; parola, sayaç, ayna ve telefon desteği aynı. 215 her mağazada var, çünkü Nintendo’nun figürleri onu kullanıyor; işin buysa tek seçenek de o.

iPhone, MIFARE Classic tag’leri okuyabilir mi?

Orada bir tane olduğunu görebilir. Core NFC, UID’yi ve SAK’ı okur ve durur; Apple’ın API’sinde Classic ailesi yok ve belgeleri MIFARE komutunun “Crypto1 protokolünü desteklemediğini” söylüyor. iPhone’da hiçbir uygulama bir sektörü okuyamaz. NXP NFC denetleyicili Android telefonlar okuyabilir; başka bazı denetleyicilere sahip telefonlar okuyamaz ve onlarda MifareClassic sınıfı hiç görünmez.

NFC tag’e kaç kez yeniden yazabilirim?

NXP’nin ya da ST’nin güncel her çipinde oda sıcaklığında 100.000 kez ve veri sayfası rakamları alt sınırdır. DESFire EV3 ya da ST25DV bir milyon döngü için derecelendirilmiş. Eski NTAG203, orijinal Ultralight ve Topaz ise 10.000 içindi. Kimse bir etiketi on bin kez yeniden yazmaz; bu rakam sayaçlar ve kayıt tutan tag’ler için önemli.

NFC tag ne kadar uzaktan çalışır?

Telefonla, telefonun doğru noktasında, kart boyutunda bir anten için yaklaşık dört santimetreye, küçük bir etiket için yaklaşık ikiye kadar. NFC Forum’un kendi tanımı “2 cm’ye kadar” diyor. Büyük antenli bir kapı okuyucusunda ISO 15693 tag bir metreden çalışır, ama telefon onu da her şey gibi birkaç santimetreden okur; belki Tip 2 tag’in iki katı mesafeden.

NFC tag’lerin ömrü dolar mı, yıpranırlar mı?

Çipteki veri çoğu tüketici çipinde 10 yıl, NTAG 424 DNA ve ICODE SLIX ailesinde 50, ST25TV’de 60, ST25TA’da 200 yıl için derecelendirilmiş; hepsi oda sıcaklığında. Isı bu süreyi kısaltır. Pratikte yapışkan, kağıt yüzey ve anten EEPROM’dan çok önce pes eder.

Pazar yerlerinden ucuz NFC tag almak güvenli mi?

Güvenli, evet; iddia ettikleri gibi olmaları ise her zaman değil. Ucuz bir “NTAG213” çoğu zaman bir Fudan FM11NT021’dir; bağlantı için çalışır, GET_VERSION soran her şeyde başarısız olur. Ucuz bir “NTAG215” çoğu zaman NTAG215 değildir ve Amiibo onu reddeder. Bir şey yazmadan önce uygulamada üretici kodunu ve çip adını kontrol et, çipin adını açıkça veren bir mağazadan al.

Telefonum NFC uygulamasıyla banka kartımı ya da pasaportumu okuyabilir mi?

Pasaportu evet: makine tarafından okunabilir bölgeyi anahtar olarak kullanan bir uygulama çipin veri gruplarını okuyabilir ve NFC.cool bunu iki platformda da yapıyor. Banka kartı ise bir EMV akıllı kart. Uygulama onun uygulama listesini ve bazı herkese açık kayıtlarını okuyabilir, ama Apple, Core NFC’de ödeme kartı okumayı engelliyor, kartın güvenlik kodu çipte değil ve her işlem karttan hiç çıkmayan bir anahtarla imzalanıyor. Yani kopyalanacak bir şey yok.

Ofis kartım ya da otel anahtarım uygulamada neden görünmüyor?

Ofis kartlarının çoğu 125 kHz yakınlık kartıdır ve telefonun 13,56 MHz bobini onları algılayamaz bile. Otel anahtarlarının ve eski ulaşım kartlarının çoğu ise MIFARE Classic’tir; iPhone onu yalnızca tanımlayabilir, Android telefon da ancak doğru denetleyici ve doğru anahtarlarla okuyabilir. İkisi de bir uygulamanın düzeltebileceği şey değil ve sana geçici bir çözüm satmaktansa bunu söylemeyi tercih ederim.

Salt okunur yapılmış bir NFC tag’in kilidi açılabilir mi?

Hayır. Tip 2 ya da Tip 5 tag’deki kilit bitleri, çipin içindeki tek yönlü bitlerdir; yetenek kapsayıcısındaki salt okunur bayrağı da öyle. Parolayı biliyorsan onu kaldırabilirsin; kilidi kaldıramazsın. NFC.cool’un bir şeyi kilitlemeden önce iki kez sormasının nedeni bu.

NTAG parolası gerçek güvenlik sağlar mı?

Ücretsiz uygulaması olan kişiyi, yani çoğu insanı durdurur. Trafiği dinleyebilen bir okuyucusu olan kimseyi durdurmaz, çünkü 32 bitlik parola havadan şifrelenmeden geçer ve tag 16 bitlik bir onayla yanıt verir. Kararlı bir saldırgana dayanması gereken her şey için merdiven AES’te başlar: Tip 2 etiket için Ultralight AES, okutmanın kendisinin bir şey kanıtlaması gerekiyorsa NTAG 424 DNA.

Amiibo için hangi tag gerekir?

NTAG215 ve yalnızca NTAG215. Konsol GET_VERSION soruyor, UID’den türetilen bir parolayla kimlik doğruluyor ve 135 sayfanın tamamını okuyor. GET_VERSION’ı olmayan ya da sayfa sayısı farklı olan çip ilk komutta takılır. Bir tag’e Amiibo yazmak kalıcıdır, çünkü kilit baytları ve parola biçimin parçası.

Metal yüzeyde hangi NFC tag çalışır?

Metal üstü form faktöründeki herhangi bir çip; yani anten ile metal arasında ferrit tabaka olan. Çeliğe yapıştırılmış normal bir tag hiç okunmaz; metal üstü tag ise normal menzilinin kabaca beşte dördünden okunur. Normal bir tag ile metal arasına metal olmayan herhangi bir malzemeden üç milimetre koyabiliyorsan o da işe yarar.

NFC.cool iPad ve Mac’te çalışıyor mu?

Evet, 6.15.0 sürümünden beri, USB akıllı kart okuyucuyla; iki cihazın da kendi NFC radyosu yok. Test ettiğim model HID OMNIKEY 5022 CL; ACS ACR1552U ve ACR1255U-J1’in de çalıştığı bildirildi. Telefonla Tip 2, Tip 4 ve FeliCa üzerinde çalışan her şey okuyucuyla da çalışıyor; MIFARE Classic ise yalnızca okunabiliyor.

Terimler sözlüğü

Kaynaklar ve ek okumalar

Bu rehberdeki her tablo bunlardan biriyle karşılaştırılarak kontrol edildi. Fiyatlar, satın alma bölümünde adı geçen mağazalardan 9 Eylül 2026’da alındı.

NXP NTAG

• NTAG213/215/216 veri sayfası, Rev 3.2

• NTAG210/212, NTAG 210µ, NTAG213F/216F ve NTAG 213 TT veri sayfaları

• NTAG 223 DNA ve NTAG 224 DNA StatusDetect veri sayfaları

• NTAG 424 DNA ve NTAG 424 DNA TagTamper veri sayfaları ile AN12196, orijinallik açık anahtarını da içeren 424 özellikler ve ipuçları notu

• NTAG I2C plus ve NTAG 5 boost veri sayfaları

• AN13089, NTAG 21x özellikler ve ipuçları; statik bir orijinallik imzasının neden klonlamaya karşı güvence olmadığını anlatıyor (ayna kopya; nxp.com’daki kopya herkese açık değil)

NXP MIFARE

• MIFARE Ultralight, Ultralight C, Ultralight EV1 ve Ultralight AES veri sayfaları

• MIFARE Classic EV1 1K ve Classic EV1 4K veri sayfaları

• MIFARE Plus S, Plus SE ve Plus EV2 kısa veri sayfaları

• DESFire EV1, DESFire EV2, DESFire EV3 ve DESFire Light veri sayfaları ile kullanılabilir DESFire belleği üzerine AN12752

• AN10833, MIFARE tip tanımlama, AN10927, MIFARE UID’leri, AN1305, MIFARE Classic üzerinde NDEF, AN10787, MIFARE Application Directory, AN11004, Tip 4 tag olarak DESFire

NXP ICODE

• ICODE SLIX, SLIX-S, SLIX-L, SLIX2, ICODE DNA ve ICODE 3 veri sayfaları

• AN11809, ICODE ailesi karşılaştırması

STMicroelectronics, TI, EM, Sony, Fudan

• ST ST25TV02KC, ST25TN01K, ST25DV64KC, ST25TA02KB ve M24LR64E-R veri sayfaları, Augmented NDEF üzerine AN5658 ve TruST25 üzerine TA0358

• TI Tag-it HF-I Standard, Pro ve Plus veri sayfaları

• EM Microelectronic EM4233, EM4423 ve EM4425

• Sony FeliCa Lite-S veri sayfası ve FeliCa Standard RC-SA01

• Fudan FM11NT021 veri sayfası

Güvenlik araştırmaları ve standartlar

• Quarkslab, MIFARE Classic: exposing the static encrypted nonce variant and a few hardware backdoors (2024)

• Nohl, Evans, Starbug ve Plötz, Reverse-Engineering a Cryptographic RFID Tag (USENIX Security 2008)

• Garcia ve diğerleri, Dismantling MIFARE Classic (ESORICS 2008)

• ISO/IEC JTC1/SC17 Standing Document 5, entegre devre üreticileri kaydı

• Proxmark3 magic kart notları ve 3dbrew’de Amiibo tag yerleşimi

• NFC Forum: teknoloji hakkında ve Tip 2 tag spesifikasyonu

Telefonlar ve okuyucular

• Apple Core NFC, arka planda tag okuma, CRYPTO1’i dışarıda bırakan MIFARE komutu ve WWDC 2019 oturumu 715

• Android MifareClassic, gelişmiş NFC rehberi ve Chrome’da Web NFC

• Okuyucular: ACS ACR122U, HID OMNIKEY 5022 CL, NXP PN532, Proxmark3, Flipper Zero ve Chameleon Ultra

• Antenler ve ferrit: TI SLOA241 ve Würth ANP022

Toparlarsak

Çipi işe göre seç. Bağlantı için NTAG213, emin değilsen NTAG216, Amiibo için NTAG215, okutmanın bir şey kanıtlaması gerekiyorsa NTAG 424 DNA, bir geçiş kapısının okuması gerekiyorsa ICODE SLIX2 ya da ICODE 3, bir kapının ona güvenmesi gerekiyorsa DESFire EV3 ve MIFARE Classic rafından hiçbir şey. Bu rehberdeki geri kalan her şey o cümlenin gerekçesi; tablolar da bir daha asla bir ilanın sözüne güvenmek zorunda kalmaman için orada.

Bir tag’e yazmadan önce onun gerçekte ne olduğunu görmek istiyorsan, NFC.cool Tools her okutmada tam olarak bunu yapıyor: iPhone’da, Android’de ve okuyucu takılı bir iPad’de ya da Mac’te. Masanda uygulamanın yanlış adlandırdığı ya da hiç adlandıramadığı bir çip varsa bana yaz. O altmış çipin çoğu listeye böyle girdi.